Athittaya's house

Entry นี้เป็นส่วนหนึ่งของ โรงเรียนลูกบาศก์ ค่ะ

สำหรับสมัครเข้าเป็นอาจารย์สอนวิชาภาษาอังกฤษ ม.5 ในปีการศึกษา 2552 นี้
จากประกาศรับสมัคร ฉบับนี้

ใบสมัครงาน Part A
รายละเอียดตัวละครที่ต้องการ

1. ชื่อตัวละคร อาทิตยา  เตชะกาญจนาพร (อีฟ)

2. อายุ (นับ ณ วันที่ 1 พ.ค. 2552) 25 ปี / เพศ หญิง

3. วันเกิด 27 มกราคม 2527

4. ความสูง 153 เซนติเมตร

5. รูปพรรณสันฐาน

ภาพโดย คุณผ.อ. ค่ะ 

ลักษณะโดยรวม: สาวร่างเล็ก ขาว หมวย

- ใส่แว่นกรอบครึ่งบน

- ไว้ผมยาวประบ่า สีดำตรง

- หน้าตาเด็กกว่าวัย เหมือนเด็กอายุต่ำกว่า 18

- ชอบใส่เสื้อเชิ้ต กางเกงยีนส์ เวลาไปทำงานจะใส่แสล็ค หรือกระโปรง 

- ใส่สร้อยพระอันเล็กๆ กับนาฬิกาเท่านั้น

- ใส่เสื้อสีโทนอ่อน กางเกงสีเข้ม

6. ลักษณะนิสัย

บุคลิกโดยรวม:

- เขากับคนได้ค่อนข้างง่าย

- ชอบเล่นมากๆ ไม่สนว่ากับใคร

- ชอบทำตัวเป็นน้องสาวคนอื่นเสมอๆ

- เนื่องจากมีพี่ชาย จึงเข้ากับผู้ชายได้ง่ายกว่าผู้หญิง

- ไม่ค่อยชอบแฟชั่นจึงแต่งตัวสบายมากๆ

- เป็นคนตรงไปตรงมา ชอบจะตีสนิททันที ถ้าไม่ชอบจะทำเย็นชาใส่

- ชอบอ่านหนังสือ

- โกรธใครยากจึงยิ้มเสมอ ถ้าโกรธใคร คนๆนั้นจะถูกติดลบในสมองทันที 

สรุป       เป็นคนที่เหมือนเด็ก ง่ายๆ ไม่คิดอะไรมาก มีเหตุผล ถ้าดูผ่านๆ จะเหมือนเด็กเรียนมากๆ แต่ที่จริงแล้วเป็นคนที่ไม่ค่อยจะชอบการเรียนหนังสือ โดยเฉพาะวิชาคณิตศาสตร์ แค่เห็นโจทย์เลขก็ขว้างทิ้งเลย

7. สิ่งที่ชอบ:

ภาษา

หนังสือและการ์ตูน

สัตว์ตัวเล็กๆ

เด็กเล็ก
ของหวาน เช่น ดาร์คช็อคโกแล็ต มินท์ 

8.สิ่งที่ไม่ชอบ:

นม เคยทานแล้วท้องเสีย จึงไม่ชอบที่จะทาน (เป็นสาเหตุแห่งความเตี้ย)

คนอวดเก่ง ชอบดูถูกคน (เพราะเป็นลักษณะนิสัยของพ่อ จึงเกลียดเอามากๆ)

แมลงสาบ เห็นทีจะอยู่ร่วมโลกกันไม่ได้

การถูกทอดทิ้ง

การทะเลาะกัน เสียงตะโกน การขึ้นเสียง(อะไรก็แล้วแต่ที่เหมือนการทะเลาะกันจะเริ่มขึ้น ณ จุดนั้น) 

 9.ความสามารถพิเศษ

- ภาษา แม้บางภาษาจะรู้งูๆปลาๆ แต่ก็จะพยายามใช้ตลอด แต่ภาษาอังกฤษเริ่ดหรู
- การแอบนั่งเงียบๆเหมือนตัวเองไม่มีตัวตน
- การจับความรู้สึกคนรอบข้าง

 10.ประวัติตัวละครโดยสังเขป

เป็นคนนครสวรรค์โดยกำเนิด พ่อและแม่มีเชื้อจีนแต้จิ๋วแต่พูดไม่ได้ ที่บ้านเปิดร้านเบเกอรี่ขนาดย่อม มีพี่ชายหนึ่งคนเป็นหมอแผนจีน เรียนจบจากห้องต้นๆของโรงเรียนประจำจังหวัด ช่วงมัธยมปลายเคยไปโครงการแลกเปลี่ยนที่สหรัฐอเมริกาและจบจากมหาวิทยาลัยที่ดังเรื่องภาษา เนื่องจากหน้าตาเป็นเด็กเรียนและค่อนข้างจะเรียบร้อยกับผู้ใหญ่ทำให้ถูกคาดหวังว่าจะต้องเรียนหมอ โดนเค้นมามากจนเครียด ในที่สุดเลยเอนท์เข้าอักษร

ตอนเด็กๆ พ่อแม่ทะเลาะกันบ่อยๆ ทำให้เกลียดการทะเลาะและคนที่นิสัยเหมือนพ่อ เกลียดการขึ้นเสียง

สนิทกับพี่ชายมากๆจนเหมือนเป็นเพื่อนมากกว่าพี่

จบการศึกษา เดินเตะฝุ่นหางานไม่นานก็เจอประกาศรร.ลบ จึงสมัครเข้าทำงานทันที  

ปัจจุบันใช้คอนโดลูกพี่ลูกน้องเป็นที่พัก อาศัยอยู่คนเดียว อยู่ไม่ห่างจากโรงเรียนมากนัก

 11.วิชาที่สอน ภาษาอังกฤษ ม.5

 12.แนวทางการสอน

การสอนจะแบ่งเป็นการใช้จริง และช่วงของแกรมมาร์ ส่วนมากจะเน้นการใช้จริงมากกว่า เนื่องจากสังเกตเห็นว่า ถ้าไม่ใช้ ให้ตายยังไงมันก็จะไม่จำ

 13.อื่นๆ

ทั่วไป

- งานอดิเรก นอกจากอ่านหนังสือแล้ว ยังชอบวาดรูปและแต่งนิยายบ้าง แต่ไม่ค่อยจะได้แต่งจบ

- ชอบทำงานบ้าน  

- ไม่ค่อยชอบเอ่ยปากขอความช่วยเหลือจากใครง่ายๆ

- ชอบนั่งคิดคนเดียว

- ถ้าอยากรู้อะไรจะตรงเข้าไปถามทันที แต่ก็มีมารยาทนะคะ บางเรื่องไม่ควรถามจะไม่ถาม

- คติประจำใจ "practice make perfect"  

- ชอบคุย ถ้าเจอคนถูกคอ จะคุยยาวมาก

- มีความคิดความอ่านเป็นผู้ใหญ่ แต่การแสดงออกมาค่อนข้างเป็นเด็ก

- เคารพผู้ใหญ่ค่ะ แต่ถ้าไม่เกินสี่ปีก็จะอ้อนด้วยเล็กน้อยแล้วแต่ปฏิกิริยาของอีกฝ่าย

- มีใบอนุญาตขับขี่ และรถยาริสสีฟ้า(รุ่นอื่นขับไม่ได้ ขาไม่ถึง) 

ใบสมัครงาน Part B

ปรับสภาพการเป็นครู

ชมห้องพักครู

เรายืนอยู่ตรงหน้าประตูโรงเรียน และมันก็เร็วกว่าเวลานัดตั้งเกือบๆ ชั่วโมงแน่ะ แต่ก็เอาน่า เพราะยังไงเราก็ไม่รู้ว่าห้องพักครูอยู่ตรงไหนอยู่ดีน่ะแหล่ะ ทางที่ดี ถามพี่ยามคนนั้นดีกว่า

"พี่คะ หนูจะไปห้องพักครูน่ะค่ะ ไม่ทราบว่าไปทางไหนเหรอคะ"ถามพร้อมส่งรอยยิ้มหวานๆไปให้ พี่ยามยิ้มกลับก่อนจะถามขึ้น

"เด็กจะมาสมัครเข้าเรียนเหรอหนู โรงเรียนอะไรเนี่ย ชุดแปลกดีนะ" แง้ ทำไมเห็นเราเป็นเด็กซะงั้นล่ะ แต่ก็จริงนะ ชุดที่ใส่มาเหมือนชุดนักเรียนสาธิตเลย อย่าพึ่งๆ เอางานก่อน

"คือ หนูชื่ออาทิตยา เรียกว่าอีฟก็ได้นะคะ เป็นครูสอนภาษาอังกฤษน่ะค่ะ นัดมาทดลองสอนวันนี้ ก็เลยจะหาทางไปห้องพักครูค่ะ พี่ยาม...เอ่อ พี่ยามชื่ออะไรเหรอคะ"

"ชื่อยอดครับ ถ้าเป็นไปได้เรียกพี่ว่า Security Guard ได้ไหม จะรื่นหูมากเลยล่ะ"อารมณ์ดีจัง

"ฮิฮิฮิ ค่าพี่ Security ยอด ชื่อพี่ยอดนี่ย่อมาจากยอดมนุษย์รึเปล่าคะ"พี่เค้ายิ้มตอบด้วยล่ะ ดีจัง ได้เพื่อนใหม่คนนึงล่ะ เป็นการเริ่มต้นที่ดี พี่ยามยอดเดินนำทางเราไป ระหว่างทางก็หาเรื่องคุยกับพี่เค้าไปเรื่อยๆล่ะ แต่เครื่องแบบพี่เค้าดูฟิตดีจัง อ

"ถึงแล้วหนู"

"ขอบคุณค่า พี่ security ยอด เดี๋ยววันหลังจะไปคุยด้วยอีกนะคะ"

พี่ยามเดินไปแล้ว แล้วเราก็ยืนอยู่หน้าห้องพักครูของโรงเรียนลูกบาศก์คนเดียว เราเตือนตัวเองให้มีสมาธิ ก่อนจะเคาะประตูห้องแล้วเปิดเข้าไป

"ขออนุญาตค่ะ" เหมือนว่าทุกคนจะสังเกตเห็นเรานะ เขามองทางนี้กันใหญ่เลย ครูที่ใส่แว่นตรงมุมห้องยิ้มพร้อมกับโบกมือให้นิด ๆ เป็นการทักทาย ดูน่ารักดีจัง เราเลยโบกมือตอบกลับไป

"หนูชื่อ อาทิตยา เตชะกาญจนาพร เรียกว่าอีฟก็ได้ค่ะ คือจะมาเป็นครูภาษาอังกฤษคนใหม่น่ะค่ะ"

"ครับ, ผมเคน สอนวิชาแนะแนว ส่วนเมื่อกี้ ครูรันตร์ ครับ สอนวิชาการห้องสมุด"เราพยายามจำหน้าคนที่เหลือที่ยิ้มทักทายจากส่วนต่างๆของห้อง เดี๋ยวต้องเดินทักให้ครบทุกคน

"ขออนุญาตเดินรอบ ๆ ห้องได้มั้ยคะ"รอยยิ้มนั่นถือว่าอนุญาตละกันนะ เอาหล่ะ เริ่มจากครูที่ใส่แว่นเมื่อกี๊ละกันนะ

"สวัสดีค่ะครู ฝากเนื้อฝากตัวด้วยนะคะ"เรายิ้มให้ไป อ๊าย คุยกับหนุ่มแว่นหน้าตาน่ารักตั้งแต่ชั่วโมงแรกในโรงเรียน เอาล่ะ เป็นวันดีแน่นอน

"ผมดารันต์ครับ เรียกว่ารันตร์ก็ได้...เป็นบรรณารักษ์และครุสอนวิชาการห้องสมุดครับ"

"ดีจังค่ะ อีฟชอบอ่านหนังสือล่ะต้องได้เจอกันบ่อยแน่ๆเลย ใช่มั้ยคะครู"

"เรียกผมว่ารันตร์ก็ได้นะครับ" โอ๊ย รอยยิ้มแสนจะเหมือนพระเอกการ์ตูน อ๊ะๆไม่ได้ อย่างนี้ต้องขอ....

"อีฟขอเรียกว่าพี่รันตร์นะคะ"เค้าจะหาว่าเราตีสนิทรึเปล่าน้า แต่เพื่อให้ได้พี่ชายที่น่ารักมาอีกคน น้องอีฟยอมได้แต่ว่าน้า เหมือนจะเคยเห็นหน้าพี่เค้าที่ไหน นึกสิๆ..........

"อ๊ะ งานคอสเพลย์"ตายแล้ว ตะโกนออกไปอย่างนั้น เสียมารยาทชะมัดเลยเรา แต่ เดี๋ยว มีรีแอ็คชั่นตอบกลับมาด้วย อย่างนี้ต้องเอาให้ชัวร์

"พี่รันตร์ เคยไปงานคอสเพลย์แถวสยามมั้ยคะ"เมื่อเดือนก่อน อุตส่าห์แอบรูมเมทออกไปเที่ยวเล่น แต่งตัวเป็น

ลูเคียผู้น่ารัก แต่เจ้ากรรมดันลืมกล้องซะนี่ ได้เห็นหนุ่มแว่นหล่อ ๆ ตั้งเยอะ ชุดใหม่ก็เยอะ เฮ้อนึกแล้วเสียดาย

"อีฟเหมือนเคยเห็นพี่รันตร์มาก่อนเลย หรือไม่อีฟก็คงจำผิดล่ะมั้งคะ ขอโทษทีนะคะ"

"ผมเคยไปครับ แต่อย่าไปบอกใครนะครับ"แน่ะ มียิ้มให้เป็นค่าปิดปากด้วย

"งั้นวันหลัง....ถ้าจะไปชวนอีฟด้วยนะคะ"เราทิ้งท้ายก่อนจะขอตัวออกมา เรามองหาเป้าหมายต่อไป

************************************************************************

วันนี้ขอเน้นประชากรแว่นด้วยกันเองก่อนละกันนะ เพราะฉะนั้น คาโลภาคใส่แว่น (นพ.สิทธิโชค) เป็นบุคคลถัดไป เขากำลังยืนดูรายละเอียดบางอย่างในมือตรงเครื่องถ่ายเอกสาร สงสัยจะมาถ่ายเอกสารละมั้ง เราเลยเดินตรงเข้าไปหาทันทีก่อนที่จะทักทาย

"สวัสดีค่ะ อีฟค่ะ ฝากเนื้อฝากตัวด้วยนะคะ"ตามด้วยรอยยิ้มจริงใจ แต่เอ่อ บรรยากาศเหมือนคาโลจริงๆด้วยแฮะ

"สวัสดีครับ ผมสิทธิโชคครับ เป็นครูห้องพยาบาลกับสอนวิชาสุขศึกษา"เรายิ้มตอบกับใบหน้านิ่งๆนั่น

"ครูเป็นหมอห้องพยาบาลด้วยเหรอคะ"เหมือนบ้าไปคนเดียวแฮะ ถามเค้าจัง

"ครับ ผมอยู่ประจำที่ห้องพยาบาลทุกวันจันทร์ถึงวันพุธน่ะครับ หวังว่าคงไม่เจอกันในห้องพยาบาลบ่อย ๆ นะครับ"

"อีฟก็ไม่อยากค่ะ ไม่ค่อยชอบห้องพยาบาลซักเท่าไร"แน่ล่ะใครจะอยากล่ะค่ะ คุณหมอขา

"งั้นผมขอตัวนะครับ เผอิญผมแค่แวะมาเอาเอกสาร"อุ๊ย เราไปขัดขวางเวลาทำงานเค้ารึเปล่าเนี่ย

"ค่ะ แล้วคุยกันใหม่นะคะ"

*******************************************************************

ครูหมอโชคเดินออกจาห้องไปแล้ว แล้วเราก็คิดว่าใกล้เวลาคาบทดลองสอนแล้วด้วย

เราก็เลยเดินกลับมาหาครูเคนซึ่งคอยมองตามเราตลอด สมเป็นครูแนะแนวจริงๆเลย

"เอ่อ เรื่องทดลองฝึกสอน วันนี้เลยได้มั้ยคะ"เราถามออกไปแล้ว เค้าจะว่าอะไรมั้ยนะ

"ครับ เชิญเลยครับ เดี๋ยวผมพาคุณไปเอง พอดีคาบนี้เป็นคาบชุมนุม ถ้ายังไงเดี๋ยวผมให้คุณลองสอนคาบนี้ก็ได้ครับ"

"แล้วคุณครูพอจะมีใบรายชื่อ หรือผังที่นั่งของเด็กๆในห้องให้หนูยืมบ้างมั้ยคะ อย่างน้อยก็ยังอยากทำความรู้จักเบื้องต้นบ้างนะค่ะ"

"ครับ เดี๋ยวผมเอาให้  รอสักครู่นะครับ"ครูเคนเดินไปที่โต๊ะแล้วหยิบกระดาษแผ่นหนึ่งขึ้นมาจากในลิ้นชัก ก่อนจะเดินนำมาให้

"เป็นชื่อเล่นของเด็กในห้องนะครับ ผมว่าน่าจะพอใช้ได้"

"ขอบคุณค่ะ"เรารับมาดู เป็นผังที่นั่งคร่าว ๆ เขียนด้วยลายมืออ่านง่าย มีกำกับว่าฝั่งไหนเป็นส่วนใดของห้อง ครูเคนนี่เก็บรายละเอียดดีจัง

"มีอะไรสงสัย ก็ถามผมเพิ่มเติมได้นะครับ"เรายิ้มตอบก่อนจะส่ายหน้า คิดว่าหลังคาบคงมีอะไรให้ถามอีกเยอะละนะ  

"งั้นเราไปที่ห้องเรียนกันเลยดีกว่า เชิญครับ"

*******************************************************

ทดลองสอน

                ครูเคนเดินมาส่งเราถึงหน้าห้องแล้วยืนรอดูอยู่ เรายืนทำใจสักพักก่อนจะเปิดประตูเข้าไป

"Hi.....ว้าย" เรางับประตูกลับ เรามั่นใจนะว่าเราเห็น....หมีตัวใหญ่ใส่ชุดนักเรียนอยู่หน้าประตูอ่ะ ครูเคนมองมา

"คุณเป็นอะไรรึเปล่าครับ หรือว่ามีอะไรข้างใน" เราพยักหน้ารับ

"มี....หมีอยู่ในห้องค่ะครูเคน ใส่ชุดนักเรียนด้วย ตัวเบ้อเร่อเลย" รู้สึกเหมือนได้ยินเสียงหัวเราะจากด้านในนะ เราเปิดเข้าไปดูใหม่ดีกว่า

"คุณครูตลกจังค่ะ เห็นคุณภูมิเป็นหมีด้วย"เด็กผู้หญิงที่นั่งโต๊ะหน้าประตูกำลังหัวเราะนิดๆ จากใบแผนผังที่นั่งที่ได้มา น่าจะชื่อบูมละมั้ง และที่แน่ๆ ตรงหน้าเราคือ "สิงที่เธอคิดว่าเป็นหมี" กำลังยืนงงอยู่

"ก็แวบแรกเค้าดูเหมือนนี่คะ โถ่ อย่าหัวเราะกันซี่"เราหันไปยิ้มให้ครูเคนว่าไม่มีอะรแล้วพร้อมกับกล่าวขอบคุณ แล้วเราก็ย่างเท้าก้าวแรกสู่ห้องเรียนแบบอายๆ วีรกรรมวินาทีแรกที่ไม่น่าประทับใจซักเท่าไหร่(มั้ง)ในสายตานักเรียน

เราหันไปเขียนชื่อเราตัวโต ซึ่งพอเดินออกมาห่างๆก็รู้สึกว่ากระดานมันสูงจังแฮะ ที่เราเขียนอยู่ซะต่ำเลย

"เอาหล่ะ คือว่า เรา...อ้อใช่ ขอแทนตัวเองว่าเรานะ โอเค เราชื่ออีฟ ชื่อจริงก็ อาทิตยา เตชะกาญจนาพรค่ะ หรือถ้าอยากเรียกเจ๊อีฟ พี่อีฟ หรือไม่ก็อีฟเฉยๆเวลาใช้ภาษาอังกฤษก็ไม่ว่ากัน"

"แนวการสอนที่เราจะใช้ คือการใช้จริงในชีวิตประจำวันและการทำข้อสอบ เรื่องแกรมมาร์จะเสริมจากการใช้จริงน่ะ โดยรวมแล้วจะเป็นเรื่องของ Structure และ Verb ช่วยต่างๆ, Vocab and Pronunciation และ Listening and speaking. หวังว่าพวกเธอคงจะสนุกกับเรื่องที่เราจะนำมาสอนนะ"เสียงโอดโอยตามปกติของการคุยเรื่องวิชาการลอยมาให้ได้ยิน เหมือนตอนเราเด็ก ๆ เลย

"อันที่จริง วันนี้มาทดลองสอนก็ไม่อยากจะให้เครียดอ่ะนะ งั้นเรามาเล่นเกมกันดีกว่า"เสียงเฮตอบรับนั่นฟังดูดีแฮะ เริ่มต้นได้สวย

"ดูของเราเป็นตัวอย่างละกัน My name is Athittaya. I'm going to a party and I can bring an apple. ว่าไง ใครจะต่อเราเอ่ย"ดูเค้าจะงงกันเนอะ

"เอาอย่างนี้ก็แล้วกันเลือกผู้โชคดีจากผังที่นั่งละกันนะ เอ...เริ่มจาก...พราวก็แล้วกัน ช่วยตอบด้วยค่ะ" พราวมองมาแบบเหมือนจะถามว่า ทำอะไรไร้สาระ แต่ก็ยืนขึ้นตอบ

"I am Preawnapa and I can bring perfume to the party." และก็ถูกซะด้วยสิ สำเนียงก็ฟังดูดีแต่เหมือนน้ำเสียง

ไม่ค่อยจะสบอารมณ์เท่าไร

"ใครจะต่อแพรวนภาคะ จับแนวเกมกันได้หรือยังเอ่ย"

"อ๋อ เหมือนไอ้เกมไปดาวอังคารนั่นไง ผมขอต่อครับ My name is Ton-Nam and I can bring a toy to the party." อ๊ะเด็กน่ารัก ดูสูงกว่าเราไม่มากซะด้วยสิ ชื่อแปลกดีแฮะ ต้นน้ำน่ะ

"เริ่มมีคนจับทางเกมได้แล้วน้า เร้วเร็ว เดี๋ยวอดเล่นไม่รู้นะ"เป็นโรงเรียนที่ดูสบายๆดีนะ มองไปรอบห้อง ชุดนักเรียนไม่เหมือนกันซักคน อย่างกับนานาชาติและนานาสไตล์เลย

"I am Rawira and I will bring a riddle." โอ๊ะ อีกหนึ่งหนุ่มแว่นน่าสนใจ จะเอาปริศนามางั้นเหรอ ดูนิ่ง ๆ ดี รวิระ  จากผังที่นั่งชื่อธูปสินะ แต่ทำไมเหมือนเค้ามองผ่านเราไปข้างหลังล่ะ มีอะไรอยู่ข้างหลังเราเหรอ สนใจเราหน่อยสิ่ แล้วคนต่อไปก็ลุกขึ้นตอบทำให้เราลืมเรื่องสายตาของธูปไป

"My name is Kumpanart and I can bring one kilogram of pineapple."สงสัยน้องบูมจะชอบสับปะรดมากนะคะ เอาไปเป็นกิโลเชียว ดูสิ่ มีสะกิดคนข้างๆด้วย ชื่อแมนสิ่นะคนนั้น

"เอ่อ My name is Songkran and I can bring เอ่อ..."

"เอาอะไรไปดีคะ แมน"เราถามเพื่อกระตุ้นหลังจากเขาเงียบไปสักพัก

"Sony Ericson ละกันครับ"หา เอาง่ายๆอย่างนี้เลยเหรอ โทรศัพท์โซนี่น่ะนะ

"Your cellphone?"เราถามกลับ ก็มันสงสัยนี่

"เอาไว้รับโทรศัพท์จากสาวๆครับ"อ๊ะ หูดำนี่ หนูบูมขา หนูน่ารักนะ ออกห่างๆเค้าดีกว่าเร็ว พี่อีฟห่วง

*******************************************

20 นาทีผ่านไป

กริ๊งงงงงงงงงงงง

                ว้า ออดดังซะละ แต่ก็ช่างเป็นแผนการรู้ชื่อจริงที่ดีเหลือเกิน ดูเหมือนเกือบทั้งห้องจะลุกขึ้นมาตอบนะ ยกเว้นเด็กที่เล่นไม้กลองที่ชื่อลัค กับธีที่นั่งเหม่อ แต่ก็เป็นห้องที่น่ารักดีนะ ชักชอบเด็กห้องนี้ซะแล้วสิ

"เอาล่ะ จากเกมที่เราเล่นวันนี้น่ะ ก็คงจะทำให้ทุกคนทบทวนความจำเรื่องวิธีการแนะนำตัวรูปแบบต่างๆ ทั้งที่ขึ้นด้วย My name is และ I am อย่างคร่าว ๆ ใช่มั้ย และอีกเรื่องที่เราได้ คือเรื่องของ article a, an, the ซึ่งจากตอนเริ่ม สังเกตมั้ยคะว่าเราใช้อะไรกับคำว่า party"

"ใช้ a"ทุกคนตอบกลับมา

"แล้วเมื่อต้นเกม พราวใช้อะไรต่อเอ่ย the ใช่มั้ยคะ เพราะฉะนั้น กับสิ่ง ๆ เดียวกัน ถ้าเราจะย้ำว่ามันคือสิงๆนั้น คืองานปาร์ตี้นั้น เราจะใช้ the นำหน้าเพื่อแสดงความเฉพาะเจาะจง หรือใช้กับสิงที่มีเพียงอันเดียว อย่าง the Sun, the Moon or the Earth."ทุกคนดูจะเข้าใจดี วันนี้ก็แค่ทวนความรู้ล่ะนะ

"งั้น วันนี้พอแค่นี้นะ see you guys later"เราโบกมือลาก่อนจะเดินออกมาจากห้อง

               เราเดินกลับห้องพักครูอย่างรู้สึกแปลกๆ กับการสอนครั้งแรก พอเปิดประตูเข้าไปก็เจอครูเต็มไปหมดเลย เราจำครูเคน กับพี่รันตร์ได้ละ คนตรงนั้นที่ผมยาวๆ คาดผมอยู่ด้วยน่าจะเป็นครูซันรึเปล่าน้า ก่อนออกไปได้ยินครูซักคนเรียกครูเค้าว่าครูซันนะ

"เป็นไงบ้างครับครู"ครูเคนทักมาเป็นคนแรก ช่างเป็นพี่ชายที่ดูอบอุ่นดีจัง

"สนุกดีค่ะ เป็นห้องที่น่าท้าทายดีนะคะ ชักอยากให้ถึงวันสอนจริงๆซะแล้วสิ"

"อ้อ ต่อไปนี้อีฟจะเรียกครูว่าพี่เคนได้มั้ยคะ"

จบ